MD: een introductie

De MiniDisc is een digitaal medium voor de opslag van audio dat in het begin van de jaren ’90 werd geïntroduceerd door Sony. Sony wilde met de MiniDisc een betaalbare opvolger van het oude cassettebandje introduceren.

De MiniDisc is een schijfje dat qua grootte ongeveer gelijk is aan een oude 3,5” floppydisc en het is dus niet te vergelijken met de digitale opslagmedia die we vandaag de dag kennen. Een USB-stick of microSD-kaartje is vele malen kleiner. Het formaat was in het begin van de jaren ’90 in vergelijking met de alternatieven echter erg klein.

Sony wilde met de MiniDisc-speler proberen de wereldmarkt te veroveren en het bedrijf zag in dat het daarom andere bedrijven licenties moest geven om MiniDisc-spelers te maken. Sony verstrekte licenties aan bedrijven als JVC en Sharp en ook zij moesten meehelpen om MiniDisc wereldwijd een succes te maken.

Muziek die op de MiniDisc werd opgeslagen was van hoge kwaliteit en de kwaliteit was vergelijkbaar met CD-kwaliteit. De MiniDisc bood, in tegenstelling tot de CD, echter het voordeel dat er zeer eenvoudig data op de discs geschreven kon worden. De MiniDisc werd hierdoor in Nederland tot 2005 dan ook regelmatig gebruikt bij radiostations voor het afspelen van bijvoorbeeld jingles.

Copyright was bij de introductie van de MiniDisc al een belangrijk punt voor Sony en het besloot daarom het kopiëren van muziek op MiniDiscs vrij lastig moet worden. Er werd gebruik gemaakt van een kopieerbeveiliging met de naam SCMS en met deze beveiliging was het in veel gevallen mogelijk om slechts één kopie van een opname te maken.

Een MiniDisc waarop een kopie van “beschermde” gegevens werd geschreven werd als “kopie” bestempeld en van die MiniDisc konden vervolgens geen kopieën meer gemaakt worden. Alleen MiniDiscs die niet gekopieerd waren of MiniDiscs met onbeschermde informatie mochten worden gekopieerd.

Hoewel de meeste MiniDiscs die verkocht waren leeg (onbeschreven) waren, bracht Sony ook (voorbeschreven) muziek-MiniDiscs van artiesten die onder contract stonden bij Sony op de markt. Andere platenmaatschappijen volgden het voorbeeld van Sony echter niet en daardoor was het aantal muziek-MiniDiscs dat beschikbaar was voor MiniDisc-spelers relatief klein.